امروزه تأمین انرژی یکی از دغدغه های مهم بشر می باشد. به همین منظور، منابع انرژی متنوعی کشف و معرفی شده اند. انرژی هسته ای یکی از منابع انرژی است که بشر توانسته با تدابیر مهندسی تسخیر و مهار نماید. جهت بهره مندی از انرژی آزاد شده از واکنش های هسته ای، نیاز به محلی جهت برهمکنش های زنجیره ای هسته ای می باشد که راکتورهای هسته ای نامیده می شوند. راکتورهای قدرت، یک چشمه انرژی و حرارت محسوب می شوند. از کاربردهای عمده راکتورهای قدرت هسته ای می توان به تأمین انرژی و حرارت برای تولید برق، آب شیرین کن های هسته ای، پیشرانه های هسته ای نام برد. از مزایای استفاده از راکتورهای هسته ای، کاهش در مصرف سوخت های فسیلی و تجدیدناپذیر و همچنین کاهش تولید گازهای گلخانه ای ناشی از نیروگاه های برق و جلوگیری از تغییرات اقلیم آب و هوایی می باشد. تحقیق و پژوهش در زمینه طراحی راکتورهای هسته ای ایمن تر، مکانیزم عملکرد مدرن تر، بازده بیشتر و با هدف کاربردهای متنوع تر در دست اقدام می باشد که دانشمندان هسته ای در این زمینه به موفقیت هایی دست یافته اند. کشورهایی که صاحب زیرساخت و تکنولوژی هسته ای می باشند، دارای ثبات، پایداری و استقلال بیشتری در جهان برخوردار هستند.

از کاربردهای دیگر راکتورهای هسته ای که راکتورهای تحقیقاتی نام دارند، فعالسازی نوترونی و استفاده از شارهای نوترونی تولید شده در قلب راکتور می باشد. این نوع راکتورها بسته به میزان شار نوترونی دارای کاربردهای متنوع می باشند. راکتورهای تحقیقاتی جهت آموزش و تهیه رادیوایزوتوپ ها، رادیوداروها و پرتودهی اجسام با ساختار ناشناس مورد استفاده قرار می گیرند. راکتورهای تحقیقاتی از لحاظ ابعاد بسیار کوچکتر، میزان سوخت کمتر و غنی سازی بالاتر در مقایسه با راکتورهای قدرت می باشند.